Posts

Showing posts from February, 2026
  استقبال حکومت اسلامی از تقابل با پهلوی چرا رژیم اسلامی زمین بازی با پهلوی را ترجیح می‌دهد؟ از منظر علوم سیاسی و تئوری بازی‌ها، هر سیستم اقتدارگرایی برای تضمین بقای خود نیازمند تعریف یک «دشمن مطلوب» است. دشمن مطلوب، جریانی است که تقابل با آن، پایه‌های مشروعیتِ رو به زوال سیستم را برای هسته سختِ حامیانش بازتولید کند و همزمان، قشر خاکستری جامعه را از هزینه کردن برای تغییر منصرف سازد. تبدیل شدن جریان پهلوی به اپوزیسیون اصلی، دقیقا همان متغیر مطلوبی است که معادله‌ی بقای حاکمیت را بالانس می‌کند. ۱. معماری یک دوگانه‌ی کاذب: ولایت فقیه در برابر ولایت عهد  خطرناک‌ترین سناریو برای هر حکومت غیردموکراتیک، مواجهه با یک جنبش فراگیر دموکراسی‌خواه است. تقابل «مردم در برابر دیکتاتور» یک نبرد نامتقارن است که در نهایت به فروپاشی اخلاقی و فیزیکی سیستم می‌انجامد. با شیفت دادنِ فازِ اپوزیسیون به سمت جریان سلطنت‌طلب، حاکمیت موفق می‌شود این گفتمان را به تقابل «ولایت فقیه» و «ولایت عهد» (یا به عبارتی دو مدل از تمرکزگرایی فردی و غیرانتخابی) تغییر دهد. در این زمین بازی، دعوا بر سر «حق انتخاب مردم» نی...
Image
Three Paths for a Country on the Brink If there is one thing you learn from contemporary history of conflicts between empires and autocrats, it is how to read the silence. Right now, the silence coming out of the diplomatic backrooms in Geneva is deafening. But the roar of jet engines over the Persian Gulf is telling us everything we need to know. As of this morning, February 18, 2026, the American military buildup around Iran has reached a critical mass not seen since the prelude to the Iraq War. The USS Abraham Lincoln is on station. The Gerald R. Ford carrier strike group is days away. They are flanked by upwards of fifty F-35 and F-15E strike eagles operating out of forward bases in Jordan and additional missile defense batteries in Qatar. This is not a drill, and this is not a surgical strike. The Pentagon has stacked the deck for a "weeks-long" air campaign. Unlike the limited "Midnight Hammer" strikes of June 2025, this armada is engineered for the total, s...
Image
  سه مسیر برای کشوری بر لبه پرتگاه اگر از تاریخ معاصر برخورد امپراتوری‌ها و دیکتاتورها تنها یک چیز آموخته باشیم، آن هنرِ «شنیدن سکوت» است. درست در همین لحظه، سکوتی که از اتاق‌های پشتیِ دیپلماسی در ژنو به گوش می‌رسد، کرکننده است. اما غرش موتور جنگنده‌ها بر فراز خلیج فارس، هرآنچه را که باید بدانیم به ما می‌گوید. تا به امروز صبح، ۱۸ فوریه ۲۰۲۶، تجمع نظامی آمریکا در اطراف ایران به جرم بحرانی‌ای رسیده که از زمان پیش‌درآمد جنگ عراق تاکنون بی‌سابقه است. ناو یو.اس.اس آبراهام لینکلن در موقعیت مستقر است. ناوگروه ضربت جرالد آر. فورد چند روز دیگر به منطقه می‌رسد. آنها توسط بیش از پنجاه جنگنده ضربتی اف-۳۵ و اف-۱۵ای که از پایگاه‌های خط مقدم در اردن عملیات می‌کنند و همچنین آتش‌بارهای دفاع موشکی اضافی در قطر، پشتیبانی می‌شوند. این یک مانور آزمایشی نیست؛ یک حمله جراحی‌گونه و محدود هم نیست. پنتاگون تمام کارت‌هایش را برای یک کمپین هوایی «چند هفته‌ای» روی میز چیده است. برخلاف حملات محدود «چکش نیمه‌شب» در ژوئن ۲۰۲۵، این ناوگان برای انهدام کامل و سیستماتیکِ سیستم عصبی-دفاعی، بالستیک و هسته‌ای رژیم اسل...
Image
  بازی تاج و تخت در زمین لغزنده: کالبدشکافی «مغالطه‌ی تپه و حیاط» در گفتمان پهلوی‌گرایی رضا علیپور در جدال‌های بی‌پایان اپوزیسیون ایران، الگوی کلافه‌کننده‌ای وجود دارد که تقریباً هر دموکراسی خواهی با آن روبرو شده است. شما سابقه استبداد فردی پهلوی یا خطر موروثی شدن قدرت را نقد می‌کنید، اما ناگهان طرف مقابل با چهره‌ای حق‌به‌جانب می‌گوید: «شما چرا با دموکراسی دشمنید؟ ما که فقط یک پادشاهی نمادین مثل سوئد یا بلژیک می‌خواهیم!» اما به محض اینکه فشار نقد برداشته می‌شود، همان صداها در تظاهرات فریاد «رضاشاه روحت شاد» (ستایش از مشت آهنین) سر می‌دهند و برای «وکالت» دادن به یک فرد، کمپین‌های شبه‌بیعت راه می‌اندازند. این نوسان گیج‌کننده، تصادفی نیست؛ این دقیق‌ترین اجرای یک تکنیک فریبکارانه در منطق است که به آن «مغالطه‌ی تپه‌وحیاط» (Motte and Bailey Fallacy) می‌گویند. تپه‌وحیاط چیست؟ این اصطلاح از معماری قلعه‌های قرون وسطی می‌آید. این قلعه‌ها دو بخش داشتند: ۱. حیاط (Bailey): زمین هموار و وسیعی که زندگی روزمره، تجارت و کشاورزی در آن جریان داشت. جای مطلوب و جذابی بود، اما دفاع از آن در برابر حمله د...